asa onların elinde olabilir miydi, asa'yı tutan yoksa bir tutunamayan maydı? ama 
şu kesindir ve keskin bir bıçağın teni yaladığı gibidir. ZARİFOĞLU tezat bir 
halet-i ruhiye içinde deprem de yıkılacak gibi dursa da yıkılmayacağını göstermiştir 
fakat bunu nasıl yaptığını bilemiyoruz... bu şey gibidir hem güçsüz o oranda 
da bir kedi kadar yırtıcıdır... O hep ÜŞÜDÜ... 

toprağın gerindiğini duyar
ve gülden yapılmış evlerde
yarasalar bozuk bir saate bakar gibi
yüzünün civarlarında sensiz
yaşlanırlar

beton bir iz bırakır taze yılanın karnında
bir şarkı iz bırakır
harcına bulut katıldığında
ben ayakaltını gördüm ona
yüz sürdüm
ağladılar
ve deryalar aynı limanda
ve dil taşıyan her han kapısında
karışarak sonsuzca atlara adamlar

Söz sihirdir. Sözü söyleyebilen "asa"yı elinde tutar. Sözü söyleten, asayı da verir.

Yorgundur iğreti ipinden deste
Çözüldüğü sahra niçin benim düşlerim olsun
Eklemlerimi böylesine durgun kılan alçıdan
Avucunda öğretimin kırık dişi,
Niçin uyuduğumdan böylesine öç alsın.
Oysa bilincim değil midir ki
Yükseldikçe bir kelebeğin kanadında seyirttiği tüm ölü kaslarıyla, en asil buharı
Dingin ve kayıp bir savaş meydanının? asa ölümü gizlediği sürece ben in elindedir... 

Ş İ İ R 

Bu yazdıklarım bana ait değil,
Benden gelir, lakin kaynağı ben değilim.
Saçılıp, dökülürken kelimeler sağa sola,
Ben de şaşar kalırım bu acayip duruma.

Şiir, şiir dedikleri bu çağlayan mı yoksa?
Kaynayan kazanlardan taşan dökülen çorba,
Nedir ya ilahi!, kaynağı bu himmetli servetin ?
Kimdir esas sahibi, şu nurlu kelimelerin ? 

asa evelce musa a.s de idi. simdi ise asa kimde. eger sıratı müstakimdeyseniz asa herbirerinizin elindedir. onunla yolunuzu tayin edebilirsiniz. asa, suara suresinde buyuruldugu üzere müslüman şairlerde ama hikmetli söz sahiplerindedir. A.C.Z ise bu tasniftendir. asa onun elindeydi 1987'ye kadar. ama asa yine onu takip edenlerdedir. saygılarımla.

sütunların kaderi hep arada kalmaktır.onun için dengeyi sağlayan da sütundur. üst ve altı kontrol eden de o dur.sütunların elinde öyle bir şey var ki o olmadan ayakta kalamazlar. sanki o şeye dayanarak ayakta tutuyor ve tutuluyor.işte o şey ASA dediğimiz ve herbirimizin hudutlarını farklı ve muhtelif şekillerde tasvir ve tarif ettiğimiz , herbirimiz açısından farklı algılanan şeydir.ASA işte böyle bir durumda toplumun şiir damarını ayakta tutan candamarıdır diyebiliriz.