Merhum Cahit Zarifoğlu, kanaat-i acizanemce,
Şeyh Galib'den sonra en halis, en gür ve 
bereketli ırmağın adıdır.
Yahya Kemal, Necip Fazıl ve Sezai Karakoç'u 
da göz önüne alarak söylüyorum bunu.
Tam bir golden poet'tir o.
Onun şiirsel kalitelerinin yeterince tanındığını 
sanmıyorum. Şiirde daha kalın çizgilere ve 
daha popülist - dönemsel kurnazlıklara 
yönelmiş isimler önde şimdi.
Cahit Zarifoğlu'nun şiirinin aysbergi 
biliniyor sadece.
Cahit ağabeyle uzun boylu görüşmelerimiz 
olmadı ne yazık ki.
Seksen eylülünden önce 
Mavera'ya gönderdiğim bir öykü vesilesiyle,
'gelin görüşelim' notu yazmıştı,bir
de soyadımı ilginç bulduğunu söylemişti.
Mavera'nın yönetim yerine gittim.
Rasim ağbi, Erdem beyler oradaydı.
Beni görür görmez "kürd müsün sen?" 
diye sordu.
Birkaç saat söyleştik.
Öykü yazmayı sürdürmemi öğütledi.
Benim için bu birkaç saatin değeri çoktur.
Yaşamak'la, Bir Değirmendir Bu Dünya ile,
masallarıyla, romanlarıyla ve 
en başta şiirleriyle 
Cahit Zarifoğlu, henüz keşfedilmemiş bir adadır.